Cud Słońca w Fatimie
Naukowe wyjaśnienie

Dowody, przykłady,
informacja jak samemu zaobserwować podobne zjawisko







Cud Słońca - Wirujące i zmieniające kolory Słońce.
Zjawisko zaobserwowane 13 Października 1917 r. przez kilkadziesiąt tysięcy osób, przybyłych do Cova da Iria koło Fatimy w Portugalii.
Mimo ulewnego deszczu, ludzie zebrali się w tym miejscu, aby zaobserwować wcześniej zapowiadany przez Maryję spektakularny cud.
I tak się stało, po nagłym rozpogodzeniu większość ze zgromadzonego tam tłumu ujrzało wirujące we wszystkie strony Słońce.


Tak to mniej więcej wyglądało:

Cud Słońca - Fatima 13 Październik 1917

Fenomen ten, najliczniej widziany był właśnie w Cova da Iria, pewnie dlatego iż zgromadzeni tam ludzie długo oczekiwali mającego się nastąpić cudu.
Obserwowali wtedy wszystko dookoła siebie.

Oto jeden przykład naukowego wyjaśnienia tego zjawiska:

Po nagłym rozpogodzeniu, naturalnym jest to, że każdy zaczyna wpatrywać się w stronę świecącego Słońca. Większa część przebywających tam ludzi właśnie to zrobiła. Ujrzeli wirujący jego ruch.

Wieść o nienaturalnej anomalii naszej gwiazdy szybko rozeszła się po całym tłumie, i już wkrótce każdy spoglądał w kierunku Słońca. Większość z obecnych tam ludzi patrząc bezpośrednio na Słońce, (nie zważając na niebezpieczeństwo uszkodzenia wzroku) byli przekonani że widzą jego ruch.

Jedni widzieli Słońce wirujące, inni skaczące, kolejni zmieniające rozmiary, opadające, znikające itp.

Relacje są różne.

Oczywiście nie wszyscy zebrani tam ludzie byli świadkami Cudu Słońca.
Duża część uczestników nic nadzwyczajnego nie widziała - tłumaczyli sobie zatem że poprzez swoje grzechy nie zasłużyli na oglądanie tego nadnaturalnego zjawiska.

Kościół rzymskokatolicki uznał to zjawisko za cud
- znane nam jako Cud Słońca.


Zmiana koloru Słońca, którą widziała część gapiów, spowodowana była długotrwałym patrzeniem się w oślepiające światło naszej gwiazdy.
Jest to typowa reakcja światłoczułych komórek siatkówki oka broniącego się przed uszkodzeniem i intensywnym naświetleniem. Główne objawy uszkodzenia oka energią promienistą to osłabienie wzroku, występowanie mroczków w zasięgu pola widzenia, obrzęk, silny ból, stan zapalny spojówki oraz rogówki oka.
Kilka tysięcy ludzi, po owym wydarzeniu trafiło do szpitala z objawami naświetlenia i uszkodzenia wzroku.

Zmianę kolorów mogło powodować powszechnie występujące zjawisko optyczne zwane Iryzacją, tęczowaniem - które zachodzi także w atmosferze, odpowiedzialne za powstawanie tęczowych barw w wyniku interferencji światła białego odbitego od przezroczystych ciał (drobinek) - kryształków lodu, chmur, mgły, kropli wody.
Zjawisko Iryzacji możemy obserwować na przykład na bańce mydlanej, lub patrząc przez szklankę oświetloną białym światłem Słonecznym.

Jak zatem wyjaśnić wirowy ruch Słońca?

Otóż Ty też możesz być świadkiem takiego zjawiska.
Gołym okiem możesz zobaczyć taki fenomen, dokonać pewnych doświadczeń i ocenić jego prawdziwość.

Z pewnością przekonasz się że wirowy ruch Słońca jaki widzieli ludzie zebrani w Portugalii był zwykłym złudzeniem odbieranym przez ich mózg,
i nie miał miejsca w rzeczywistości.
Potwierdzeniem jest samo to, że wszyscy naukowcy, którzy obserwowali Słońce przez rozmaite sprzęty optyczne nic szczególnego nie widzieli - Słońce nawet nie drgnęło w ich obiektywach.

Pierwszą kamerę filmową o napędzie ręcznym wynaleziono już w 1888 roku,
w 1908 powstała pierwsza kamera filmowa o napędzie automatycznym (aeroskop),
która była stosowana przez profesjonalnych reporterów przez 25 lat.
Dlaczego nic nadzwyczajnego podczas Cudu Słońca nie zarejestrowano?

Czy zjawisko to było tylko złudzeniem?
Wystarczy wykonać pewne doświadczenie.

Skoro iż obserwacje będą dokonywane gołym okiem - odradzam eksperymentowanie ze Słońcem - lepiej nie narażać wzroku.


Dla przykładu posłużymy się Księżycem.

Podobne zjawisko możesz zaobserwować spoglądając gołym okiem na Księżyc w bezchmurną noc.

Dobrze by było (ale nie jest to konieczne) żeby nasz naturalny satelita był w pełni i miał ogromną tarczę - czyli znajdował się w perygeum - łatwiej będzie wtedy dokonać doświadczenia.



Wpatrując się na jego dużą tarczę, która oświetlać będzie swoim blaskiem całą twoją okolicę nagle zauważysz że Księżyc zaczyna "skakać" na niebie. Wirować we wszystkie strony.

Na sto procent to zobaczysz, oczywiście w jednym dniu będą to "mikroskopijne ruchy" prawie nie widoczne, a w innym większe.

Zależy to w jakim stanie jest twój mózg - bo to on jest za to odpowiedzialny.

Jeśli nie uda Ci się zaobserwować tego dziś, spróbuj jutro, pojutrze.
Pewnego dnia na pewno zobaczysz jak Księżyc "tańczy" i to dosłownie.


Tak będzie wyglądało zjawisko z wirującym Księżycem ( symulacja ):

Wirujący na niebie Księżyc


Jeżeli będziesz świadkiem tak "tańczącego" Księżyca na niebie,
pomyśl o Cudzie Słońca, który wyglądał identycznie.
Różnica jest taka że na Księżyc można bezpiecznie patrzyć gołym okiem, bez obaw uszkodzenia wzroku.

Twój mózg będzie wprawiał Księżyc w ruch za każdym razem, gdy tylko na niego spojrzysz.


Widząc wirujący Księżyc wykonaj eksperymenty, żeby wyjaśnić to zjawisko, gdyż na drugi dzień możesz tego nie widzieć.
Może ten fenomen pojawia się tylko w określonych okolicznościach?


Na początku udowodnij Sobie że wiruje tylko Księżyc, a nie wszystko co znajduje się w zasięgu twojego wzroku.
Udaj się więc w takie miejsce, z którego będziesz widzieć Księżyc obok statycznego obiektu znajdującego się w twojej okolicy - doskonale tę rolę odegrać może drzewo.

Co zauważysz?

Drzewo jest nieruchome, a Księżyc nadal wiruje:

Wirujący na niebie Księżyc obok drzewa

Jesteś zatem świadkiem Cudu lub zjawiska nadprzyrodzonego?

Niestety nie!

Księżyc w rzeczywistości nie wiruje - wszystko dzieje się w twojej głowie.
A przekonasz się o tym po dokonaniu kolejnych dwóch prób w tym samym momencie. Pierwsza to obserwacja tarczy Księżyca zasłoniętego częściowo przez drzewo.

I co się wtedy okaże? Zaobserwujesz wirujący Księżyc i gałąź znajdującą się na jego tarczy, a pozostała część drzewa będzie nieruchoma.

Przedstawia to poniższa symulacja:

Wirujący na niebie Księżyc za drzewem

Ostatnia próba to krótkie nagranie Księżyca znajdującego się za drzewem zwykłą kamerą w aparacie fotograficznym lub telefonie.

Nie zależnie jakiej jakości będzie nagranie:
- będzie widoczna jego tarcza,
- będzie widoczny jako świetlisty punkt za drzewem

Nasz naturalny Satelita będzie na filmie tak samo nieruchomy jak i drzewo za którym się znajduje.
Symulacja:

Księżyc za drzewem

Zapis nie wykaże jakiegokolwiek ruchu Księżyca.

Odpowiedź:

Za wszystko odpowiedzialny jest nasz mózg - wirowy ruch Księżyca to iluzja jaką widzimy.
Mózg uznaje że wszystko co jest nieruchome tak na prawdę nie istnieje. Przykładem jest długie wpatrywanie się w lustro - zaczynamy znikać - nasz mózg chce wymazać wszystko co nieruchome.

Księżyc jest nieruchomy, mózg uznałby go za nieistniejącego gdyby tak jasno nie świecił - dlatego ciężko jest go wymazać z naszego umysłu - lepiej wprawić go w ruch.

Więc przy długotrwałym wpatrywaniu się w jasny nieruchomy obiekt, doznajemy iluzji jego ruchu. Obiekt zaczyna skakać, wirować, zmieniać kolory - wszystko to jest złudzeniem. Obiektami takimi może być Słońce, Księżyc, Wenus lub zwykła, oddalona latarnia uliczna.







Poniżej zamieszczam przykłady iluzji:

1. Sprawdź jak Twój mózg wymazuje nieruchome obiekty:

Iluzja - znikający okrąg Iluzja - znikające punkty Iluzja - znikające punkty



2. Sprawdź jak Twój mózg wprawia w ruch nieruchome obiekty:

Iluzja - mózg wprawia w ruch nieruchome obiekty Iluzja - mózg wprawia w ruch nieruchome obiekty Iluzja - mózg wprawia w ruch nieruchome obiekty





Udostępnione przez Cybermoon